Pomagamy Zrozumieć i Wdrażać Bezpieczeństwo
Dyrektywa NIS2 (Network and Information Systems 2) to unijne prawo dotyczące cyberbezpieczeństwa, będące następcą pierwszej dyrektywy NIS z 2016 roku (tzw. NIS1). Stanowi ona znaczący krok naprzód w wysiłkach UE na rzecz wzmocnienia cyberbezpieczeństwa w kluczowych sektorach gospodarki.
Czytaj dalej „NIS2 – Nowa Dyrektywa UE W Sprawie Cyberbezpieczeństwa: Cele, Zakres I Znaczenie Dla Organizacji”
Dyrektywa NIS2 to największa od lat zmiana w sposobie, w jaki organizacje w Europie muszą zarządzać bezpieczeństwem informacji, ryzykiem i incydentami. Jej celem nie jest biurokracja — lecz wprowadzenie realnych, mierzalnych standardów cyberbezpieczeństwa, które obejmą zarówno duże firmy, jak i kluczowych dostawców technologii, usług krytycznych i infrastruktury cyfrowej.
Czytaj dalej „NIS2 – Jak Być Zgodnym?!”
Grupa ransomware Everest ogłosiła, że to ona stoi za włamaniem do Collins Aerospace (spółka RTX), którego skutki odczuwalne były w całej Europie — od paraliżu odpraw po wielogodzinne opóźnienia. Nowa deklaracja na stronie wycieków grupy pojawiła się 17–18 października 2025 r., kilka tygodni po tym, jak Collins potwierdził incydent ransomware dotyczący oprogramowania do boardingu pasażerów. Wcześniej służby i media nie wskazywały jednoznacznie sprawców ataku.
Atak z września 2025 r. wymusił ręczną obsługę pasażerów na wielu lotniskach i spowodował odwołania lotów. W tamtym czasie nie było potwierdzonej identyfikacji grupy. Dopiero teraz Everest przypisuje sobie odpowiedzialność, ujawniając wpis na stronie wycieków i zapowiadając „transze” danych. Media branżowe i regionalne odnotowały ten zwrot, podkreślając związek ze wcześniejszym chaosem na lotniskach.
Dla operatorów lotnisk i linii lotniczych:
Dla dostawców oprogramowania lotniczego:
(Praktyki powyżej wynikają z dobrych praktyk dla incydentów ransomware w infrastrukturze krytycznej oraz z charakteru tego ataku potwierdzonego przez RTX/ENISA).
Ekstorcjonistyczna grupa Scattered LAPSUS$ Hunters opublikowała w sieci zestawy danych skradzionych z instancji Salesforce należących do wielu firm. Wyciek nastąpił po nieudanym wymuszeniu okupu – Salesforce publicznie zadeklarował, że nie zapłaci i nie będzie negocjować. Co istotne, sam rdzeń platformy Salesforce nie został naruszony; ataki uderzyły w klientów i ich integracje/aplikacje oraz ludzi (socjotechnika). Na liście ofiar wymieniono m.in. Albertsons, Engie Resources, Fujifilm, GAP, Qantas i Vietnam Airlines. Qantas informował wcześniej o potencjalnie ~5–6 mln dotkniętych klientów, a w przypadku Vietnam Airlines usługę Have I Been Pwned odnotowała ~7,3 mln kont.
Początek października przyniósł uruchomienie przez grupę własnego serwisu wyciekowego i eskalację gróźb wobec ~39 wskazanych firm-klientów Salesforce. Jednocześnie pojawiły się potwierdzone publikacje danych (m.in. Qantas, Vietnam Airlines). Wcześniejsze ostrzeżenia pochodziły od Google Threat Intelligence/Mandiant oraz FBI, które niezależnie opisały dwie aktywne komórki (UNC6040 i UNC6395) polujące na instancje Salesforce różnymi metodami.
Ścieżka A – socjotechnika i Data Loader (UNC6040):
Ścieżka B – tokeny OAuth i integracje (UNC6395):
Dlaczego ofiary są podatne?
1) Reagowanie i łagodzenie skutków (Salesforce/SecOps)
AKIA, password, Snowflake, URL-i logowania; zastosuj narzędzia typu TruffleHog.2) Twardnienie procesów i ludzi
3) Komunikacja z klientami i monitoring nadużyć
4) Współpraca z dostawcami i organami
Moralność potrafi usprawiedliwić krzywdę. Etyka stawia granice. To prowokacyjne stwierdzenie każe zastanowić się, czy zawsze to, co uznajemy za moralne, jest naprawdę słuszne. W życiu codziennym, a szczególnie w świecie cyberbezpieczeństwa, granica między tym co można, tym co wolno a tym co warto bywa rozmyta. Specjaliści ds. bezpieczeństwa dysponują ogromnymi możliwościami – potrafią w kilka chwil uzyskać dostęp do poufnych danych lub wyłączyć kluczowe systemy. Dlatego pytanie „czy to zrobić?” nie może kończyć się na „czy potrafię” ani nawet na „czy mam pozwolenie”. Musimy pójść o krok dalej i zapytać: czy warto to zrobić – czy to jest słuszne i odpowiedzialne?.
Czytaj dalej „Etyka Kontra Moralność W Cyberbezpieczeństwie”
Prompty AI to nic innego jak instrukcje lub pytania, które zadajemy modelom sztucznej inteligencji (np. ChatGPT), aby uzyskać od nich użyteczną odpowiedź. Odpowiednio sformułowane prompty potrafią znacznie usprawnić pracę specjalistów ds. bezpieczeństwa informacji – od analizy zagrożeń, przez automatyzację żmudnych zadań, po cele edukacyjne. Nic dziwnego, że w ostatnim czasie ChatGPT stał się gorącym tematem w IT – znajduje coraz szersze zastosowanie, także w cybersecurity.
Czytaj dalej „Kompletny Przewodnik Po Promptach AI – Ponad 100 Gotowych Rozwiązań”
Call for Papers (w skrócie CfP) to otwarte wezwanie do nadsyłania propozycji wystąpień na konferencję lub inne wydarzenie branżowe. Organizatorzy ogłaszają CfP, aby zachęcić specjalistów do podzielenia się wiedzą – zarówno najnowszymi badaniami, jak i praktycznym doświadczeniem. W ramach CfP każdy chętny może przesłać streszczenie swojego potencjalnego wystąpienia, a komisja programowa wybiera z nadesłanych zgłoszeń te, które trafią do agendy wydarzenia.
Czytaj dalej „Call for Papers w cyberbezpieczeństwie”