
Wprowadzenie do problemu / definicja
Rosyjska grupa COLD RELIC, znana również pod wcześniejszymi nazwami COLDRIVER i UNC4057, ponownie zwróciła uwagę środowiska bezpieczeństwa. Najnowszy incydent pokazuje, że przejęcie tożsamości w usługach chmurowych staje się jednym z najgroźniejszych wektorów ataku, szczególnie gdy dotyczy kont o najwyższych uprawnieniach administracyjnych.
W opisywanym przypadku naruszenie środowiska Google Workspace nie zakończyło się na kradzieży danych. Uzyskane informacje posłużyły atakującym do przygotowania kolejnej operacji wymierzonej w inną organizację w USA, co wpisuje się w schemat ataku łańcuchowego opartego na zaufanych relacjach biznesowych i komunikacyjnych.
W skrócie
- Atakujący przejęli konto Super Admin w Google Workspace amerykańskiej organizacji.
- Po uzyskaniu dostępu eksportowali dane, analizowali logi i utrzymywali trwałą obecność dzięki własnym metodom MFA, passkey oraz kodom zapasowym.
- Skradzione informacje wykorzystano następnie do ataku socjotechnicznego na drugą organizację w USA.
- Druga ofiara korzystała z Microsoft Entra ID jako federacyjnego dostawcy tożsamości dla Google Workspace.
- Incydent pokazuje, że pojedyncza kompromitacja tożsamości chmurowej może szybko rozszerzyć się na partnerów i kontakty ofiary.
Kontekst / historia
COLD RELIC od lat jest wiązana z operacjami szpiegowskimi i kampaniami phishingowymi wymierzonymi w podmioty rządowe, obronne, eksperckie i pozarządowe. Charakterystyczną cechą tej grupy jest umiejętne wykorzystywanie wiarygodnych pretekstów oraz podszywanie się pod osoby znane ofiarom, co znacząco zwiększa skuteczność działań socjotechnicznych.
Według opisu incydentu pierwsza kompromitacja miała nastąpić pod koniec 2025 roku, a jej skutki były odczuwalne również w 2026 roku. To ważny sygnał dla zespołów bezpieczeństwa, ponieważ pokazuje, że nowoczesne operacje nie muszą polegać na jednorazowym dostępie. Coraz częściej celem staje się długoterminowe wykorzystanie przejętych relacji, korespondencji i danych organizacyjnych do rozszerzania zasięgu kampanii.
Analiza techniczna
Początkowy dostęp został uzyskany z wykorzystaniem danych uwierzytelniających konta Super Admin oraz techniki MFA fatigue. Polega ona na wywoływaniu wielu powiadomień uwierzytelniających aż do momentu, gdy ofiara zaakceptuje jedno z nich. Dodatkowo napastnicy mieli korzystać z mieszkaniowej sieci proxy zlokalizowanej blisko geograficznie ofiary, co mogło ograniczyć skuteczność części mechanizmów wykrywania anomalii logowania.
Po przejęciu konta administracyjnego grupa zarejestrowała własne urządzenie w tenantcie, aby utrzymać dostęp do środowiska. W dalszej kolejności wykorzystywała także passkey i kody zapasowe MFA jako alternatywne metody ponownej autoryzacji. To szczególnie istotny element incydentu, ponieważ pokazuje, że sam reset hasła lub unieważnienie aktywnych sesji może nie wystarczyć, jeśli środowisko dopuszcza dodatkowe, wcześniej zarejestrowane mechanizmy uwierzytelniania.
Po uzyskaniu dostępu napastnicy prowadzili działania typowe dla rozpoznania i eksfiltracji danych na poziomie całej organizacji. Obejmowały one zarówno pobieranie informacji, jak i operacje mające utrudnić wykrycie incydentu.
- Masowe udostępnianie plików do kontrolowanego konta e-mail.
- Bezpośrednie pobieranie danych z dysku organizacji.
- Eksport pełnych list pracowników i danych domenowych.
- Przegląd logów bezpieczeństwa oraz logów audytowych poczty.
- Modyfikowanie i usuwanie alertów bezpieczeństwa.
- Synchronizację skrzynek e-mail przez OAuth do zewnętrznych klientów pocztowych.
Szczególne znaczenie miały uprawnienia Super Admin, które umożliwiły szybkie pozyskanie pełnego obrazu struktury organizacyjnej, relacji personalnych oraz dokumentów o wysokiej wartości operacyjnej. Z perspektywy przeciwnika takie dane tworzą idealną bazę do dalszego rozpoznania, wyboru kolejnych celów i budowy wiarygodnych scenariuszy phishingowych.
Kolejna faza objęła drugą organizację w USA. Atakujący podszyli się pod pracownika pierwszej ofiary i skontaktowali się z nowym celem za pośrednictwem bezpiecznej aplikacji komunikacyjnej. Następnie przekazali link phishingowy pod pretekstem udostępnienia dokumentu dotyczącego problemu technicznego. Celem było przechwycenie poświadczeń oraz tokenów uwierzytelniających Microsoft Entra ID. Po skutecznym zalogowaniu napastnicy zarejestrowali nowe urządzenie MFA w systemie SSO i utrzymali dostęp do konta użytkownika, co umożliwiło pobranie plików z jego zasobów chmurowych.
Technicznie był to atak łączący nadużycie tożsamości, socjotechnikę i legalne funkcje platform chmurowych. Zamiast polegać na klasycznym złośliwym oprogramowaniu, przeciwnik wykorzystywał natywne mechanizmy administracyjne, federację tożsamości i dozwolone usługi eksportu danych. Taki model działania utrudnia detekcję i zwiększa szansę na długotrwałą obecność w środowisku.
Konsekwencje / ryzyko
Najpoważniejszym skutkiem tego rodzaju incydentu jest utrata kontroli nad tożsamością organizacyjną. Przejęcie uprzywilejowanego konta w Google Workspace lub środowisku federacyjnym może otworzyć drogę do dostępu do poczty, dokumentów, danych firmowych i wrażliwej komunikacji wewnętrznej.
Ryzyko nie ogranicza się jednak do jednej organizacji. Posiadając autentyczne wiadomości, listy pracowników i wiedzę o bieżących sprawach, napastnicy mogą prowadzić bardzo przekonujące kampanie phishingowe wobec partnerów, klientów i współpracowników. W praktyce oznacza to możliwość szybkiej eskalacji incydentu do całego ekosystemu zaufania.
Dodatkowym problemem jest utrudnione dochodzenie powłamaniowe. Jeżeli atakujący mieli możliwość modyfikacji alertów i ingerencji w ślady administracyjne, standardowe artefakty śledcze mogą być niepełne. To podnosi koszt reakcji, wydłuża proces odbudowy środowiska i komplikuje ocenę realnego zakresu naruszenia.
Rekomendacje
Organizacje korzystające z Google Workspace, Microsoft Entra ID oraz federacyjnego SSO powinny potraktować ten incydent jako wyraźne ostrzeżenie. Kluczowe działania obronne powinny koncentrować się na ochronie tożsamości, monitoringu zmian uwierzytelniania i ograniczaniu możliwości nadużycia funkcji administracyjnych.
- Ograniczyć liczbę kont Super Admin do absolutnego minimum i stosować oddzielne konta administracyjne.
- Wdrożyć silne, odporne na phishing metody MFA dla wszystkich kont uprzywilejowanych.
- Monitorować rejestrację nowych urządzeń MFA, passkey i kodów zapasowych.
- Objąć regułami detekcyjnymi masowe udostępnianie plików, eksport danych i nietypowe pobrania.
- Regularnie analizować logi administracyjne, operacje OAuth oraz zmiany konfiguracji alertów bezpieczeństwa.
- Zapewnić zewnętrzną retencję logów w systemie SIEM, aby utrudnić ich manipulację przez napastnika.
- W procedurach reagowania uwzględnić pełny przegląd metod MFA, tokenów, aplikacji OAuth i powiązanych urządzeń.
- Szkolić użytkowników pod kątem phishingu relacyjnego, opartego na realnych kontaktach i aktualnych sprawach.
- Wprowadzić dodatkowe kanały weryfikacji tożsamości przy wrażliwych działaniach między organizacjami.
Podsumowanie
Incydent związany z COLD RELIC pokazuje ewolucję operacji szpiegowskich w kierunku nadużycia tożsamości chmurowej oraz legalnych funkcji platform SaaS. Przeciwnik nie poprzestał na kradzieży danych z jednej organizacji, lecz wykorzystał pozyskane informacje do przygotowania kolejnego, bardziej precyzyjnego ataku na powiązany podmiot.
Dla zespołów bezpieczeństwa najważniejszy wniosek jest jednoznaczny: kompromitacja uprzywilejowanego konta w chmurze może bardzo szybko przekształcić się w incydent wielopodmiotowy. Ochrona tożsamości, ścisła kontrola metod MFA i pełna widoczność działań administracyjnych powinny dziś należeć do najwyższych priorytetów operacyjnych.
Źródła
- The Hacker News — Russian COLD RELIC Hackers Use Stolen Google Workspace Data to Breach Second U.S. Organization — https://thehackernews.com/2026/11/russian-cold-relic-hackers-use-stolen.html
- Google Cloud Blog — COLD RELIC uses stolen Google Workspace data to enable third-party compromises — https://cloud.google.com/blog/topics/threat-intelligence/cold-relic-third-party-compromises-google-workspace-data